خدایی چند تا پدر سراغ دارین که از یک ساعت و نیم قبل از اذان صبح بلند بشن به سحری گرم کردن و سفره چیدن و چایی دم کردن و صدا زدن اهل بیت!
یک وقتی اگر به خانه بختمان برویم دلمان قطعا برای این صحنه تنگ خواهد شد.
پی نویس: البته عواقب دیر بلند شدن که چیزی تو مایه :” ده بلند شو دیگگگگگگهههه” همراه با تحکم هست رو میگذاریم به پای محبت پدری
یک کاری هست که من به شدت دوست دارم انجام بدم اما همیشه تنبلی، نخوردت مسیر و… مانع میشه ( در واقع بهانه میشه!) . گفتم بیام اینجا بگم بلکه شما مثل من تنبل نبودین!
اینقدر دوست دارم این ماه رمضونی وقتی ملت دم افطار منتظر تاکسی وایسادن و یه کم اونطرف تر یه تاکسی وایساده میگه :”دربست!” بزنم بغل و تا اونجا که تو ماشین جا میشه آدم بچپونم اونم صلواتی!
هم یه ثوابی میشه هم حال اون راننده گرفته!